Een park voor je deur
De laatste jaren vervangen appartementsblokken steeds meer oude huizen of lege plekken in onze dorpen. Op dit moment lijkt er misschien nog genoeg groene ruimte te zijn in onze dorpen. Maar wat over 10-20 jaar, als alles in de kernen van de dorpen nog meer is volgebouwd, tot 3 verdiepingen hoog? De gemeente moet er nu al voor zorgen dat onze dorpen een aangename woonomgeving blijven! In het kader van de nationale actie Kraak je plek voert Groen!-Laakdal actie voor meer groene ruimte in de kernen van onze dorpen. Recent is in Klein-Vorst de pastorijtuin omgevormd tot een mooi park. Een mooi initiatief van de gemeente. Maar alles kan beter. Zo'n park kan ook een educatieve functie hebben (scholen kunnen dit gebruiken en ook voorbijgangers) en vergeet de spelende kinderen niet. En dit hoeven niet alleen speeltuigen zijn, maar ook een groene ruimte die ze zelf kunnen veranderen, zelf kunnen graven, ... Een vrije ruimte dus voor de kinderen, waar ze echt in contact komen met de natuur, een prettige wildernis. In Nederland zijn hierrond al heel wat geslaagde realisaties (www.springzaad.nl) en nu begint dit idee ook in België door te dringen. De sociale functie als ontmoetingsruimte is ook belangrijk. Zorg dat zo'n park leeft en door de mensen uit de buurt en bezoekers echt wordt gebruikt.
We doen een oproep naar de gemeente om in het kader van haar ruimtelijke ordening, in alle deeldorpen de groene ruimtes aan te duiden die moeten blijven en ze toegankelijk te maken. En te zorgen voor een uitbreiding. Kijk nu al op lange termijn. En te zorgen voor een goede, kwaliteitsvolle inrichting. We deden vroeger ook al suggesties voor de groene as gemeenteschool-oud OCMW-gebouw in Veerle in het kader van de discussie over de herinrichting van de doorgangswegen. Zorg ook bij verkavelingen voor voldoende goede openbare ruimte. Doorbreek het vastgeroeste kader van een betonnen straat met daarlangs de verschillende huizen met elks hun afgesloten privé-tuin. Werk met pleinen en parken, en geef ook de vrije natuur voldoende ruimte.
Trage wegen : vooruit!
Groen!-Laakdal wil dat het vooruit gaat met de trage wegen in onze gemeente. Trage wegen zoals kerk- en buurtwegels, veldwegjes en kleine doorsteekjes zijn immers een veilig alternatief voor fietsers en voetgangers op weg naar school, werk of winkel. In alle Laakdalse woonkernen liggen prachtige exemplaren. Een positieve aktie recent van het gemeentebestuur was de heraanleg van de verbinding tussen Groot-Vorst en Klein-Vorst via de Veldstraat (langs de aardbeiteler). Maar er rijden daar toch nog steeds teveel wagens. Tegelijkertijd laat men in Klein-Vorst de verbinding tussen Heistraat en Dikstraat (aan De Kruimel) verkommeren. Dit maakt toch deel uit van het gemeentelijk Meerlaarpad! In Veerle was er een mooi voorstel voor veilige paadjes naar de scholen. Niets mee gebeurd! We vragen aan het gemeentebestuur om deze paden te inventariseren en goed te onderhouden zodat die paadjes niet dichtgroeien, vernetelen en uiteindelijk verdwijnen. Zoals in het verleden nogal eens gebeurde. Meer nog, waar mogelijk kan men de verloren kerk- en buurtwegels heropenen. Als u het ons vraagt, graag feestelijk !
10 aandachtspunten voor kinderen - om terug mogelijk te maken, wat vroeger een grondrecht was : alle kinderen het recht geven om veilig buiten te spelen :
1. Een volwaardige speelplek op wandelafstand voor elk kind : op 200 meter stappen moet elk kind een eigen speelzone hebben. Waar deze norm niet gehaald wordt, vindt Groen! dat gemeenten het recht hebben om braakliggende terreinen (tijdelijk) aan te slaan of te ‘kraken’naar het model van het sociaal beheersrecht voor verkrottende woningen.
2.In ruimtelijke bestemmingsplannen moet voldoende speelruimte voor kinderen voorzien worden. 300 m2 per hectare (3% ) moet de norm in woongebieden worden.
3. Kinderen hebben nood aan zoveel mogelijk autonomie: kindlinten zijn de oplossing. Dat zijn veilige en groene verbindingen tussen verschillende bestemmingen voor kinderen waarlangs kinderen zich zelfstandig kunnen verplaatsen.
4. Voor kinderen zijn voldoende herkenbare ankerplaatsen nodig waar ze een tijd kunnen verblijven, zonder in de weg te zitten of te lopen, liefst als onderdeel van een netwerk. Bestaand straatmeubilair, soms zelfs kunstwerken, kunnen ‘beklimbaar of bespeelbaar’ worden gemaakt. Door te kijken met de ogen van kinderen ontdek je talloze nieuwe mogelijkheden.
5. Kinderen en jongeren kunnen veel meer ruimte bespelen, als men zorgt voor minimale sociale controle : bv. pleinverantwoordelijken of buurtpeters of meters die (speel)pleinen in buurten of opengestelde speelplaatsen kunnen begeleiden. Dit kan via een systeem van professionelen én vrijwilligers.
6. Maak van schoolpleinen buurtpleinen. Groen! wil in alle gemeenten navragen hoeveel speelplaatsen van scholen op vakantiedagen voor kinderen uit de buurt toegankelijk zijn. Het Vlaams gewest kan scholen betoelagen als ze hun speelplaats ‘pimpen’ tot buurtspeelplaats. Dat kan best in overleg met de kinderen zelf.
7. Groen! wil dat alle open ruimte bespeelbaar wordt. Terreinen die een andere bestemming hebben, mogen ook gebruikt worden door kinderen. In parken kunnen echte ‘wilde plekken’ voor kinderen voorzien worden in plaats van alleen maar plantsoenen die niet mogen betreden worden.
8. Groen! pleit voor de geleidelijke omvorming van zone 30 straten naar woonerven die opgewaardeerd worden tot echte speelruimten met geparkeerde auto’s in buurtparkings. Als dit kan in vakantieparken, waarom dan niet in woonwijken?
9. Nieuwe wijken moeten kindgericht ontworpen worden. Dat kan. In Freiburg zijn twee auto-arme klimaatwijken zo ingericht dat kinderen heel de binnenruimte van de wijk voor zich hebben. In deze wijken kiest men voor ‘ringwonen’: de voorkant van de woningen is gericht op de gedeelde publieke ruimte en niet naar de veel drukkere verbindingsstraten.
10. Kiezen voor een kindvriendelijk beleid betekent natuurlijk dat alle officiële speelterreinen en –toestellen 100% in orde moeten zijn. Speelambtenaren kunnen mee instaan voor de controle van groenelementen die wettelijk gezien geen speeltuigen zijn bv. boomhutbomen. Verzekeringsmaatschappijen kunnen er mee voor zorgen dat veiligheidsvoorschriften spelen niet onmogelijk maken.
(Een artikel over deze actie in Het Nieuwsblad kun je hier vinden.)
